Het straatbeeld

Het straatbeeld hier in Kampala lijkt op dat in Wageningen, met auto's, fietsen, winkels, bussen maar toch is het heel anders.
De straten zelf bijvoorbeeld. Je hebt hier geasfalteerde wegen maar veel wegen zijn (deels) rode zandwegen. De grote weg langs ons huis is gemaakt van een soort beton vermengd met aarde. Bij de eerste de beste regenbui heb je dus meteen grote gaten in de weg waar de aarde wegspoelt. En door het rode, stoffige, zand krijgt alles hier een rode aanslag. Zelfs de muren in de wc en de binnenkant van de kledingkast. Langs de straat vind je overal schoenverkopers die de schoenen netjes hebben opgestapeld aan de weg. De hele dag door staan ze de schoenen te poetsen om ze er mooi en verkoopbaar uit te laten zien.

Dat hebben we ook niet in Wageningen; al die straatverkopers. Vooral na 18:00 uur komt deze handel tot leven. Overal wordt kip en mais geroosterd op grills, snacks gebakken en lopen er verkopers rond met manden pinda's of tafelkleden, beddengoed of kleding. Ook zie je om de 50 meter een houten tafeltje met een telefoon waar je kunt bellen, een soort van telefooncel dus maar dan zonder cel.

Natuurlijk vind je ook vele kleine winkeltjes waar je van alles kunt kopen. De meeste zijn beschilderd met het Coca-cola logo of de kleuren en het logo van een groot telecombedrijf. Goede reclame voor de multinationals en gratis mooi geschilderde winkels voor de kleine ondernemers. Tussen deze winkeltjes zijn ook slagerijen met de prachtigste namen als ‘Rise & Shine' en ‘Trust in God'. Deze slagerijen zijn kleine, open winkeltjes, van binnen geheel wit betegeld en met felle verlichting. Binnen staat een slager in een wit, bebloed schort met een groot hakmes. De lappen rauw vlees hangen ongekoeld aan touwen voor het open raam en als iemand een stuk wil kopen, wordt het ter plekke in stukken gehakt.

Ook iets wat hier bij het straatbeeld hoort maar wat voor ons ongewoon is, zijn al die mannen met geweren. Je ziet hier overal mannen in uniform; politie, militairen, beveiliging en allemaal met geweren, shotguns of volautomatische vuurwapens. Deze wapens houden ze losjes vast of hangen nonchalant over de schouder. Niks wijst ons erop dat deze wapens gebruikt worden maar het blijft soms vreemd op zo'n man met een shotgun voorbij te zien lopen.

We noemden net al de God vrezende naam van de slagerij. Maar de naam van God zie je hier overal terug. Veel bussen hebben teksten als ‘Jesus loves you' of ‘Be blessed' op de voorruit staan (anderen hebben in plaats daarvan dan weer ‘Robbin van Persie'). En op winkeltjes zie je: ‘God is number 1 in my life and in my business'.

En ja, ze hebben hier ook fietsen, zelfs fietstaxi's. Dat zijn de degelijke herenfietsen zoals wij die kennen. Achterop hebben ze een kussen met leren hoes in primaire kleuren zodat je confortabeler zit. En je kunt er van alles op vervoeren, van gereedschap tot meubels, van kippen tot trossen bananen.

We zeiden eerder al dat de wegen zo stoffig kunnen zien van het rode zand. Daar hebben ze hier wel maatregelen voor getroffen. Langs de kant van de weg zie je mannen en vrouwen met een ouderwetse ‘roe' van takken de stoep schoonvegen. Deze mensen worden betaald door de ‘gemeenteraad' van Kampala.

Eigenlijk is de straat 1 groot handelscentrum waar idereen, op kleine schaal, zijn brood (of hier matoke) probeert te verdienen. Van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat, er is altijd leven op straat.

All Saints

Een paar keer zijn we nu met een collega en haar man naar de Anglican All Saints Church of Uganda geweest, ook op Paaszondag. Het binnenkomen van de kerk herinnert ons vaag aan het UB40 concert, ook hier willen te veel mensen tegelijk door een te kleine deur naar binnen. De All Saints kerk is groot maar toch moeten elke zondag mensen buiten in een tent de dienst meemaken via een videoscherm.

De dienst wordt geleid door een stuk of vijf verschillende, enthousiaste en inspirerende voorgangers. Regelmatig beantwoordt de gemeente hen met ‘Halleluja' of ‘Amen'. Er is veel ruimte voor praise door het zingen van liederen onder begeleiding van een gospelkoor in paarse ‘gospeljurken'. Ze zingen opwekkingsliederen en Afrikaanse liederen die geprojecteerd worden. Tijdens het zingen staat iedereen te swingen. Eerst stonden wij, houterige Hollanders, er nog wat stil bij maar nu swingen en klappen we gewoon mee. Je kun took niet anders als een kleine 1000 mensen om je heen zo enthousiast en vrolijk zingt.

Als de kerk in Nederland al bijna afgelopen is, begint hier de preek met veel aandacht voor vergeving en liefde en de situatie in Afrika. Afgelopen week was voormalig president Ghadaffi in Uganda om een moskee te openen en hij deed daarbij opvallende, negatieve uitspraken over de bijbel die uitgebreid in de krant kwamen. Onder andere dat de bijbel oorspronkelijk ook de verhalen over de profeet Mohamed bevatte maar dat die er uit zijn geschrapt. In de preek werd daar op teruggekomen; dat de uitspraken bewijsbaar onjuist waren en dat we dat het best kunnen laten zien door onze moslimbroeders en -zusters lief te hebben. Geen haat met haat bestrijden maar met liefde dus.

De kerkdienst was wel het hoogtepunt van onze Paaszondag want de rest van de dag heeft het alleen maar geregend, geen seconde droog. Het is hier nu volop regentijd. Dat verandert de wegen in glibberige moddermassa's. Gevaarlijk voor verkeer, gisteren hebben we nog een boda (motortaxi) uit de greppel geholpen en later zagen we een minibus die door een enorme slip in de berm was gekomen. Gelukkig duurt de regentijd hier maar kort, van maart tot april ongeveer. Nog even te gaan dus.

Groetjes,

Chris en Marieke